Maszyny i inne
Wytrzymałość zmęczeniowa na ogół zmniejsza się wraz ze wzrostem wymiarów elementu. Brak jest jednak dostatecznego, teoretycznego uzasadnienia tego zjawiska. Zaznaczają się bowiem zbyt silnie czynniki metalurgiczne i technologiczne, niezależnie od geometrii elementów. Wpływ wielkości przedmiotu opisuje się najchętniej probabilistycznie, na zasadzie prawdopodobieństwa wystąpienia naj¬słabszego ogniwa. Od tej zasady nie wiele odbiega pogląd, że wraz z powiększa¬niem się objętości materiału wzrasta prawdopodobieństwo zaistnienia takich wad materiałowych, które są ogniskami zmęczeniowego pękania. Pewien wpływ wywie¬ra tu gradient naprężeń i stanu warstwy wierzchniej. Odpowiednie uwzględnienie gradientu naprężeń w powiązaniu z zasadą słabego ogniwa eliminuje koniecznośc wprowadzania współczynnika wielkości przedmiotu. Tego rodzaju postępowanie spotyka się coraz częściej w literaturze specjalistycznej. Wynika to z faktu pojawia¬nia się wpływu wielkości przedmiotu głównie przy zginaniu i skręcaniu. Wpływ ten prawie nie zaznacza się lub w znacznie mniejszym stopniu przy rozciąganiu i ściskaniu. Przejawia się natomiast przy różnych rodzajach obciążeń w elementach z karbami.